Enigma Terra

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή πολλών ανθρώπων που δεν μοιάζει με κρίση, αλλά με κάτι πιο αθόρυβο. Δεν συμβαίνει απαραίτητα μετά από μια μεγάλη αποτυχία ή μια δραματική αλλαγή. Μπορεί να εμφανιστεί σε μια απολύτως συνηθισμένη ημέρα. Ξαφνικά γεννιέται μια παράξενη σκέψη: Αν αφαιρέσω όλα όσα κάνω… ποιος είμαι; Χωρίς τη δουλειά μου. Χωρίς τον ρόλο μου στη σχέση. Χωρίς την εικόνα που δείχνω στους άλλους. Για πολλούς ανθρώπους αυτή η ερώτηση είναι σχεδόν τρομακτική. Όχι επειδή δεν υπάρχει απάντηση, αλλά επειδή συνειδητοποιούν κάτι βαθύτερο: ότι για χρόνια ζούσαν μέσα από ρόλους χωρίς να έχουν πραγματικά συναντήσει τον εαυτό τους. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο αθόρυβα φαινόμενα της εποχής μας. Μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που λειτουργεί, επιτυγχάνει, προχωρά, αλλά μέσα της κουβαλά μια κρυφή αμφιβολία:  Μήπως έχω μάθει μόνο να παίζω ρόλους; Η σιωπηλή κρίση ταυτότητας της εποχής μας Η ερώτηση που φαίνεται απλή αλλά στην πραγματικότητα είναι από τις πιο δύσκολες γ...

Δεν ζούμε στην εποχή της λογοκρισίας. Ζούμε στην εποχή της εθελοντικής σιωπής .  Ποτέ άλλοτε στην ιστορία οι άνθρωποι δεν είχαν τόσο εύκολη πρόσβαση στο να μιλήσουν δημόσια — και όμως ποτέ άλλοτε δεν φοβόντουσαν τόσο να πουν αυτό που πραγματικά σκέφτονται ή ισχύει αποδεδειγμένα. Όχι επειδή κάποιος θα τους φυλακίσει, αλλά επειδή κάποιος μπορεί να τους «ακυρώσει». Στον κόσμο των social media η Αλήθεια δεν κρίνεται από το αν είναι σωστή. Κρίνεται από το αν είναι αποδεκτή. Και αν δεν είναι, τότε η αντίδραση είναι γρήγορη: κατακραυγή, διασυρμός, σιωπή.  Κάπως έτσι δημιουργείται μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι μιλούν συνεχώς — αλλά η Αλήθεια ακούγεται όλο και λιγότερο.  Και τότε πρέπει να τεθεί ένα απλό αλλά άβολο ερώτημα: "Υπάρχει η Aλήθεια για να μας προστατεύει,  ή υπάρχουμε εμείς για να την αντέχουμε;" Είναι η Αλήθεια σκληρή; Ίσως τελικά το πρόβλημα να μην είναι ότι η Αλήθεια μπορεί να είναι σκληρή.  Ίσως το πρόβλημα να είναι ότι έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ στα ψέματ...

Η λέξη Ευδαιμονία προέρχεται ετυμολογικά από τα αρχαία ελληνικά συνθετικά  εὖ (καλός, καλώς) + δαίμων , (Θεότητα, θεϊκή μοίρα, πνεύμα) και σημαίνει κυριολεκτικά το να έχει κανείς έναν «καλό δαίμονα»  ή να είναι ευλογημένος από θεϊκή μοίρα. Σημασιολογικά, δηλώνει την κατάσταση της έντονης ευτυχίας, της ψυχικής ηρεμίας, της άνθισης και της επιτυχημένης ζωής.   Η λέξη σημαίνει κάτι πολύ βαθύτερο από τη σημερινή «Ευτυχία». Δεν αφορά απλώς ένα συναίσθημα χαράς, αλλά μια κατάσταση ολοκληρωμένης και ενάρετης ζωής — το να ζει κανείς καλά και σωστά, σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Ένας συνδυασμός εσωτερικής γαλήνης και επίτευξης εξωτερικών στόχων. Ποιος μίλησε πρώτος για την Ευδαιμονία; Η έννοια εμφανίζεται ήδη σε πρώιμους Έλληνες ποιητές όπως ο Όμηρος και ο Ησίοδος, όπου η «Ευδαιμονία» σχετίζεται με την εύνοια των Θεών και την καλή τύχη. Όμως, ως φιλοσοφική έννοια αναπτύχθηκε κυρίως από τον Σωκράτης (5ος αι. π.Χ.), ο οποίος υποστήριξε ότι η Ευδαιμονία συνδέεται με την Αρε...