Η Ιερή Αγελάδα της "Ποιότητας": Όταν το Διάβασμα Γίνεται το πιο Επικίνδυνο Υπνωτικό
Σκέψου την εξής εικόνα. Ένας άνθρωπος κάθεται στον καναπέ του για τέσσερις ώρες και κοιτάζει μια οθόνη, καταβροχθίζοντας το ένα επεισόδιο μιας reality σειράς μετά το άλλο. Αν τον δεις και αν δεν ταυτιστείς μαζί του, η πρώτη σου σκέψη σχεδόν αυτόματα θα είναι, " Τι κρίμα, να χάνει την ζωή του και να ναρκώνει έτσι το μυαλό του" . Τώρα άλλαξε την εικόνα. Στον ίδιο καναπέ, κάθεται ένας άλλος άνθρωπος για τέσσερις ώρες και κοιτάζει προσηλωμένος μερικά τυπωμένα φύλλα χαρτιού. Διαβάζει ένα φτηνό, προβλέψιμο αισθηματικό μυθιστόρημα ή ένα generic θρίλερ, από αυτά που ξεχνάς τον τίτλο τους πριν καν τα επιστρέψεις στο ράφι. Η κοινωνική μας αντίδραση; "Τι ωραία εικόνα, ένας άνθρωπος του πνεύματος, διαβάζει βιβλίο" . Τι μας συμβαίνει; Έχουμε θεοποιήσει το μέσο και έχουμε ξεχάσει την ουσία της ίδιας της πράξης . Στον χώρο της αυτογνωσίας και της αναζήτησης, έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε το διάβασμα ως πράξη ιερή και να φοράμε την επιλογή αυτή ως παράσημο πνευματικής αν...