Enigma Terra

Έχεις αναρωτηθεί πως περνάμε από την συγκρουσιακή Συνείδηση στην δημιουργική Επίγνωση; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν τον κόσμο όπως πραγματικά είναι, αλλά όπως έχουν μάθει να τον αντιλαμβάνονται. Οι αντιλήψεις τους διαμορφώνονται από την οικογένεια, τις κοινωνικές συμβάσεις, τις προσωπικές τους εμπειρίες, τους φόβους, τις επιθυμίες τους και τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις τους. Έτσι δημιουργείται μια κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια μορφή "ύπνωσης" της συνείδησης και όσο αυξάνεται η εξωτερική δραστηριότητα και πίεση, τόσο φαίνεται να περιορίζεται η εσωτερική διαύγεια και χαλάρωση. Η υπνωτισμένη αυτή οπτική δεν αποτελεί μια μυστηριακή κατάσταση αλλά μια ψυχολογική πραγματικότητα. Ο άνθρωπος λειτουργεί μέσα από επαναλαμβανόμενα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς, χωρίς να αναρωτιέται αν αυτά ανταποκρίνονται στην αλήθεια ή αν αποτελούν απλώς μηχανικές επαναλήψεις του παρελθόντος. Αντιδρά αντί να επιλέγει. Υπερασπίζεται τις απόψεις του αντί να τις εξετάζε...

  Όταν όλοι μιλούν, τελικά ποιος ακούει; Επανάληψη πληροφορίας. Ζούμε σε μια εποχή όπου η επικοινωνία μοιάζει να έχει φτάσει στο απόγειό της. Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν είχε τόσα μέσα για να εκφράσει τις σκέψεις του, να μοιραστεί τις απόψεις του και να συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο. Κι όμως, μέσα σε αυτή την πληθώρα φωνών, γεννιέται το παράδοξο ερώτημα, " Μήπως, ενώ έχουμε μάθει να μιλάμε περισσότερο, έχουμε ξεχάσει να ακούμε πραγματικά;" Η σύγχρονη κοινωνία φαίνεται να έχει μετατρέψει τη γνώμη σε βασικό στοιχείο ταυτότητας. Δεν αρκεί πλέον να παρατηρούμε ή να προσπαθούμε να κατανοήσουμε. Νιώθουμε την ανάγκη να έχουμε άποψη για όλα. Για κάθε γεγονός να υπάρχει μια ερμηνεία, για κάθε ζήτημα μια θέση, για κάθε εμπειρία μια βεβαιότητα. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε κάτι σε βάθος. Αρκεί να μπορούμε να το σχολιάσουμε, να το υπερασπιστούμε ή να το απορρίψουμε. Σαν να υπάρχει μια αόρατη πίεση να μη μένουμε ποτέ στη σιωπή. Όμως η σιωπή δεν είναι έλλειψη συμμετοχής. Μπορεί να ε...

Υπήρξε μια εποχή όπου οι άνθρωποι μάθαιναν να ζουν μέσα από την ίδια τη ζωή. Έκαναν λάθη, πλήρωναν το τίμημά τους, άλλαζαν πορεία, ξαναδοκίμαζαν. Συμβουλεύονταν τους μεγαλύτερους, άκουγαν τους φίλους τους, εμπιστεύονταν το ένστικτό τους και κυρίως, αναλάμβαναν την ευθύνη των επιλογών τους. Σήμερα μοιάζει σαν να έχουμε ξεχάσει αυτή τη διαδικασία.  Για να βρούμε τον εαυτό μας χρειαζόμαστε έναν "coach" . Για να γίνουμε καλύτεροι γονείς, έναν ειδικό. Για να μάθουμε να αγαπάμε, να χωρίζουμε, να εργαζόμαστε, να ξεκουραζόμαστε, να αναπνέουμε, να οργανώνουμε τη μέρα μας, να βάζουμε στόχους, να αποκτούμε αυτοπεποίθηση, υπάρχει πάντα κάποιος, που θα μας πει πώς να το κάνουμε. Ακόμα και αν δεν είναι επίσημα ειδικός, θα προβληθεί ως τέτοιος. Ειδικοί για όλα! Δεν είναι ούτε ότι η γνώση δεν υπάρχει, ούτε ότι δεν έχει αξία. Ούτε ότι οι ειδικοί δεν έχουν θέση στην κοινωνία. Το αντίθετο. Υπάρχουν στιγμές που η επιστημονική γνώση, η θεραπεία ή η καθοδήγηση είναι πολύτιμες, απαραίτητες και ...

Όταν η εξέλιξή μας ξεβολεύει τους δικούς μας ανθρώπους Υπάρχει μια "σκληρή" αλήθεια που πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν στην πορεία της ζωής τους. Δεν χαίρονται όλοι όταν προχωράμε μπροστά. Και αυτό γίνεται ακόμη πιο επώδυνο όταν η αντίδραση αυτή, δεν προέρχεται από αγνώστους, αλλά από τους ίδιους τους ανθρώπους που θεωρούσαμε "δικούς μας". Όταν κάποιος αποφασίζει να αλλάξει την ζωή του, να εξελιχθεί, να κυνηγήσει ένα όνειρο ή να βγει από τα όρια που τον κρατούσαν στάσιμο, συχνά έρχεται αντιμέτωπος με σχόλια υποτίμησης, με ειρωνεία, με αμφισβήτηση ή ακόμη και ανοιχτή εχθρότητα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Η πρόοδός μας διαταράσσει τις ισορροπίες Κάθε σχέση δημιουργεί μια συγκεκριμένη δυναμική. Οι άνθρωποι γύρω μας συνηθίζουν να μας βλέπουν σε έναν συγκεκριμένο ρόλο, τον ήσυχο, τον ανασφαλή, τον εργαζόμενο που δεν παίρνει ρίσκα, τον φίλο που είναι πάντα διαθέσιμος, την σχέση που βολεύει και πολλά άλλα.  Όταν αλλάζουμε, δεν αλλάζουμε μόνο εμείς. Αλλάζει και η ισορροπία της κάθ...