Ο Άνθρωπος στο Δίχτυ: H Συνεχής Δόξα και το Σκάνδαλο του Κόσμου Ταυτόχρονα

"Η αρχαιότερη Σοφία του κόσμου, μας λέει ότι μπορούμε συνειδητά να ενωθούμε με το Θείο, ενώ είμαστε ακόμα μέσα σε αυτό το σώμα. Γι' αυτόν τον σκοπό γεννιέται ο άνθρωπος. Αν χάσει το πεπρωμένο του, η Φύση δεν βιάζεται. Θα τον προλάβει κάποια μέρα και θα τον αναγκάσει να εκπληρώσει τον Μυστικό της Σκοπό. Ο άνθρωπος είναι παράδοξο Ον - η συνεχής δόξα και το σκάνδαλο του κόσμου ταυτόχρονα."

Sarvepalli Radhakrishnan

 Indian Politician & Philosopher 

Όλοι θέλουμε να γνωρίζουμε γιατί βρισκόμαστε εδώ και ποιος είναι ο προορισμός μας στην Ζωή. Κάθε πρωί που ανοίγουμε τα μάτια μας, επανερχόμαστε στον κόσμο της καθημερινότητας, της απτής πραγματικότητας, από το μαγικό Σύμπαν των ονείρων. Ο George Ivanovich Γεωργιάδης ή αλλιώς Gurtjieff, δίδασκε ότι ο άνθρωπος μηχανοποιημένος από την ρουτίνα του καθημερινού του αγώνα για επιβίωση, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ζει σαν υπνοβάτης, όμως αργά ή γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ίδια του την Αφύπνιση. Για να ζήσει ένας άνθρωπος αληθινά, έλεγε, θα πρέπει πρώτα να ξυπνήσει από το όνειρο και αυτό θα συμβεί μόνο αν περάσει μέσα από αρκετούς θανάτους, απώλειες και άλλες τόσες αναγεννήσεις. Και αυτό δεν είναι αποκλειστική κληρονομιά κάποιων μοναδικών ή εκλεκτών ανθρώπων. Όλοι μας θα ζήσουμε εκ των πραγμάτων μικρές ή μεγάλες αφυπνίσεις, άλλοτε εκπληκτικές που θα μας μεταμορφώσουν και άλλοτε, μικροσυμβάντα που μπορεί να περάσουν και απαρατήρητα. Όμως το άθροισμα όλων αυτών, συνθέτουν τον δικό μας μοναδικό Δρόμο της ανάπτυξης και της εξέλιξής μας και θα πρέπει να μάθουμε να τις αναγνωρίζουμε και να κρατάμε την ουσία από αυτές. Το μάθημα που ήρθαν να μας διδάξουν και τι μπορούμε εμείς να κάνουμε με αυτό. Γεγονός είναι ότι το ερέθισμα όταν μας χτυπήσει την πόρτα, μπορεί να μας ξυπνήσει και να μας συγκλονίσει, ακόμη και όταν δεν είμαστε καθόλου προετοιμασμένοι για αυτό. Και η πρώτη συμβουλή που δίνουν όλοι οι μεγάλοι Δάσκαλοι είναι το να είμαστε σε εγρήγορση και όχι σε λήθαργο. 

Ο Viktor Frankl, ο αυστριακός Ψυχολόγος, Ψυχίατρος, Φιλόσοφος και επιζών του Ολοκαυτώματος λέει ότι η Ελεύθερη Βούληση μας δίνει την δυνατότητα να μάθουμε ή αν μην μάθουμε. Να κάνουμε το καλό ή να κάνουμε το κακό. Να αγαπάμε ή να στερούμε τον εαυτό μας από την αγάπη, ακόμα και να θέλουμε ή να μην θέλουμε να ζούμε και αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματα αυτοκτονία. Είμαστε ελεύθεροι και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ελευθερία για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να βελτιώσουμε τον κόσμο γύρω μας ή το αντίθετο. Ο άνθρωπος, δεν είναι ένα ακόμα πράγμα ανάμεσα σε όλα τα άλλα καθώς ό ίδιος μπορεί και ορίζει τον εαυτό του. Αυτό που θα γίνει μέσα στα όρια των δυνατοτήτων του και του περιβάλλοντός του, πρέπει να το δημιουργήσει μόνος του. Πρέπει μόνος του να επιλέξει αν θα βγει από το Δίχτυ ή θα παραμείνει παγιδευμένος εκεί. 

Ας ξεκαθαρίσουμε ότι ο καθένας μπορεί να έχε την προσωπική του άποψη περί "Πνευματικότητας". Εδώ μιλάμε γενικά για της προσέγγιση του ατόμου και την επαφή του με το άυλο και το υπερβατικό και ενώ αυτό μπορεί ναι φαίνεται ασαφές και αόριστο, δεν είναι. Είναι η ουδέτερη έννοια στην οποία ο καθένας θα μπορεί να προσθέσει την προσωπική του πινελιά, προσδίδοντας την ουσία της εμπειρίας του και το αποτέλεσμα των ατομικών του αναζητήσεων και βιωμάτων. Το βίωμα είναι πάντα ό,τι πιο χρήσιμο, εκτός και αν χρησιμοποιείται για καθαρή εκμετάλλευση και αδυναμία στο να το μοιραστούμε με άλλους. 

Τα τελευταία χρόνια, ανά τον κόσμο, προτείνεται μια πνευματικότητα που δεν αποτελεί κληρονομιά κάποιον εκλεκτών, αλλά είναι προσιτή σε όλους. Μια νέα διάσταση του ανθρώπινου όντος που μας βάζει στην διαδικασία να τελειώσουμε με το χάος του φόβου, της βίας και της εκμετάλλευσης, εις το όνομα του Θείου. Μια πνευματικότητα πιο "ανθρωπιστική" που στηρίζεται στην ιδέα ότι οι διαφορές μας μας τρέφουν και μας συμπληρώνουν, ώστε ο καθένας να λειτουργεί απόλυτα ελεύθερα προς της εξέλιξή του. Μια πνευματικότητα που δεν αποδέχεται τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε "καλύτερους" και "χειρότερους" σε "από πάνω" και "από κάτω", σε "εντολοδότες" και "εντολοδόχους", ειδικά επειδή προσπαθεί να ανοίξει τα μάτια της ανθρωπότητας σε έναν κόσμο που δίνει αξία στο σημαντικό και ουσιώδες και όχι στο βολικό και περιττό.  

Ο Ψυχολόγος Amraham Maslow, στην γνωστή πυραμίδα του, τοποθετεί στην βάση της, τις πρωταρχικές ανάγκες του ανθρώπου (τροφή, στέγη και ένδυση) και πιο πάνω τοποθετεί τις κοινωνικές ανάγκες (ασφάλεια και κοινωνικοποίηση). Συνεχίζει ακόμα πιο πάνω με τις ψυχολογικές ανάγκες (εκτίμηση και αναγνώριση) και στην κορυφή τοποθετεί τις ανάγκες του πνεύματος. Ο άνθρωπος χρειάζεται μια συγκεκριμένη ποσότητα αγαθών και αποκτημάτων για να αισθανθεί ευχαριστημένος από την ζωή του. Ωστόσο έχει ανάγκη και από ορισμένες ικανοποιήσεις περισσότερο ψυχικές και πνευματικές. Η πραγμάτωση λοιπόν του ανθρώπου δεν αφορά μόνο κάποιες χαρακτηριστικές πλευρές του, αλλά στο ίδιο το άτομο ως "Όλον". 

Στον σημερινό κόσμο όπου θεωρητικά ζούμε μεγάλες στιγμές ευμάρειας και αφθονίας αγαθών, είναι διάχυτη μια απίστευτη δυστυχία. Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στα δίχτυα, μουδιασμένοι και καθόλου σίγουροι για το αν θέλουν να κουνηθούν και να βγουν από αυτό. 

Οι ειδικοί σήμερα γνωρίζουν με σιγουριά ότι αυτή η έλλειψη ικανοποίησης που μετατρέπεται σιγά σιγά σε δυστυχία, δεν έχει να κάνει με την απουσία επιτυχίας, με οικονομικές στερήσεις, έλλειψη υλικών αγαθών ή προσδοκιών. Η δυστυχία από την σκοπιά των ειδικών είναι πάντα αποτέλεσμα της κάκιστης προσαρμογής του ανθρώπου σε μια πραγματικότητα όπου υποθέτει ότι δεν έχει πιθανότητες να αποκτήσει αυτό που πιστεύει ότι του είναι απαραίτητο. Δυστυχείς είναι όσοι αντί να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, προσπαθούν να την αποφύγουν. Όσοι αντί να θέσουν τις προσπάθειες και την ενεργητικότητά τους στην υπηρεσία της επίλυσης ενός προβλήματος, προτιμούν να αρνούνται τόσο την ύπαρξή του, όσο και στις περιστάσεις που το δημιούργησαν. Δυστυχείς είναι όσοι αντί να αποδεχτούν τον πόνο μιας ματαίωσης ή μιας απώλειας, γεμίζουν την ζωή τους με υποκατάστατα και περισπασμούς για να μην τον σκέφτονται. Κατά τον Γκουρτζίεφ, όπως είπαμε πιο πάνω, βρίσκονται σε ένα βολικό λήθαργο και αρνούνται να δουν τον όποιο μικρό θάνατο ως ευκαιρία για αναγέννηση και αφύπνιση.

Εδώ και αρκετές δεκαετίες, η κοινωνία προωθεί - αν και διατείνεται για το αντίθετο - την ευδοκίμηση ανθρώπων που καταναλώνουν χωρίς αμφισβήτηση, που έχουν ανάγκη από πράγματα που αγοράζονται μόνο με χρήματα, που δέχονται μηνύματα και εντολές χωρίς ποτέ να εκφέρουν γνώμη (θυμηθείτε τον Μύθο του Σπηλαίου του Πλάτωνα). Ζώντας λοιπόν με μοτίβα σαν και αυτά, όχι μόνο απομακρυνόμαστε, αλλά εξαφανίζεται και τελείως από μπροστά μας η όποια επιθυμία να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να στραφούμε προς την πνευματικότητα - το κορυφαίο και σημαντικότερο στοιχείο στην προσπάθειά μας για αυτοβελτίωση. Μετατίθεται επ' άπειρον, θύμα μιας ανέμελης και ανάλαφρης αντιμετώπισης όσων αξιών δεν αποτιμώνται σε χρήμα, εξουσία ή χειροκρότημα. Το αποτέλεσμα είναι να ξεχνάει ο άνθρωπος την ανάγκη του να έρθει σε επαφή με πιο γνήσιες και ουσιαστικές πλευρές του. 

Αισίως, έχουν αρχίσει να ακούγονται ξανά φωνές επιστημόνων και μυστικιστών, φιλοσόφων και ψυχοθεραπευτών οι οποίοι μας ζητούν να μην ξεχνάμε ότι το ανθρώπινο όν είναι βιολογικά προγραμματισμένο να αναζητά νόημα και πληρότητα στην ζωή του. Ότι η ύπαρξη από μόνη της δεν αρκεί. Ότι η ίδια μας η φύση μας ωθεί να θέλουμε να μάθουμε περισσότερα. Ότι φέρουμε στα γονίδιά μας την βιολογική υποχρέωση να υπερβούμε την φυσική μας πραγματικότητα. Ότι είναι ανάγκη, ίσως περισσότερο από ποτέ να συνειδητοποιήσουμε ότι πάντα υπάρχει ένας δρόμος που μας οδηγεί σε έναν ανώτερο τόπο. Ότι η διαδρομή αυτή θα μας οδηγήσει σε μια καλύτερη ζωή, ακόμα και αν οι συνθήκες παραμείνουν ίδιες. Ότι ο Πνευματικός Δρόμος δεν μας είναι ξένος και ότι από μέσα μας αναδύεται πάντα η ανάγκη να τον περπατήσουμε. Ότι αργά ή γρήγορα θα ξεκινήσουμε αυτήν την πορεία. Ότι ενδέχεται κάποια στιγμή, το λιγότερο σημαντικό να μας επιβληθεί και να μας αναγκάσει να εγκαταλείψουμε προσωρινά την προσπάθεια, αλλά ότι μπορούμε πάντα να γυρίσουμε πίσω, έστω και αν η επιστροφή - σε περίπτωση που έχουμε απομακρυνθεί υπερβολικά - είναι κοπιαστική και περίπλοκη. 

Μπορεί κάποιος να παραστήσει τον χαζό, μπορεί να αποστρέψει το βλέμμα, μπορεί να προσπαθήσει να αγνοήσει το βίωμα της πνευματικότητας, μπορεί να κρυφτεί πίσω από την λογική που ασκεί καλύτερο έλεγχο ή μπορεί, όπως ήδη είπαμε, να ναρκώσει τις αισθήσεις του, καταναλώνοντας πλήθος αντικειμένων και αγαθών που του παρέχουν άνεση. Αυτό όμως δεν θα είναι ποτέ, μα ποτέ αρκετό. Η πνευματικότητα θα συνεχίζει να είναι εκεί και να απαιτεί την προσοχή του και αυτό το άτομο θα το συνειδητοποιεί κάθε φορά που θα αισθάνεται συντετριμμένο από την απαίσια αίσθηση ότι κάτι λείπει.  

Θα έρθει οπωσδήποτε η στιγμή κατά την οποία όλα όσα πέτυχε το άτομο και αγωνίστηκε να αποκτήσει και να απολαύσει σε υλικό επίπεδο, δεν θα του φτάνουν. Θα είναι βαθιά χωμένος στο Δίχτυ. Έχει φτάσει όμως η στιγμή, ακριβώς μόλις το δει καθαρά να ασχοληθεί ενεργά με τον ελεύθερο χώρο πλέον έξω από το Δίχτυ. Κίνηση που χρωστά στον ίδιο του τον εαυτό και μάλιστα στην πιο πνευματική πλευρά του. Μπορεί να εμφανιστεί οποτεδήποτε στον χρόνο της ζωής του, οπωσδήποτε όμως θα εμφανιστεί. Το μυστικό είναι να είναι το άτομο σε εγρήγορση πάντα, από τη στιγμή που θα μπει στην ενήλικη ζωή οπωσδήποτε, αν όχι και μικρότερο. Καθώς άλλοτε ομαλά χωρίς να το πολυκαταλάβει και άλλοτε συνταρακτικά και εκρηκτικά, θα το ζήσει. Σε εμάς τους ίδιους ανήκει αποκλειστικά η ευθύνη να εκτιμήσουμε τις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται και να βρούμε τα δικά μας μοναδικά πατήματα στον Δρόμο της Πνευματικότητας. Όσοι συνοδηπόροι και αν υπάρξουν με τον ίδιο ακριβώς προορισμό, να μην ξεχνάμε ότι ο δρόμος του καθενός μας είναι μαγικά μοναδικός και απόλυτα προσωπικός. Τον σχεδιάσαμε πολύ πριν τον αποδεχτούμε και ακόμη και αν χάθηκε στη Λήθη, ως Ιδέα, βρίσκεται πάντα στην βιβλιοθήκη του Σύμπαντος, στην αιώνια Μνήμη, ακριβώς στο ράφι που αντιστοιχεί στην δική μας μοναδική Ψυχή και θα συνεχίζει να εμπλουτίζεται μέχρι τον τελικό προορισμό και την ένωσή μας με την Αλήθεια. Ας ξεκινήσουμε να τον περπατάμε. Ο Δρόμος αυτός είμαστε εμείς! Ας ενωθούμε μαζί του. Τίποτα πιο Πνευματικό δεν υπάρχει από την Ένωση. 

Στα άρθρα μου δεν θα βρεις έτοιμες λύσεις ή συνταγές επιτυχίας. Σου προσφέρω αφορμές για σκέψη, μικρές προκλήσεις για να δοκιμάσεις, και χώρο να παρατηρήσεις, να κρατήσεις σημειώσεις και να κρίνεις με τα δικά σου μάτια. Η γνώση γεννιέται μέσα στη δράση και στην προσωπική εμπειρία. Σκέψου, πειραματίσου, παρατήρησε — και εμπιστεύσου την κρίση σου.

Enigma Terra©