Η Δόνηση του Μύθου: ο Ηρακλής και η γέννηση του Φωτός

"Η Ιστορία των Θρησκειών βρίθει στιγμών δόξας και στιγμών αφόρητου πόνου, αν και αυτές οι σκοτεινές στιγμές δεν ήταν ευθύνη κάποιας θρησκείας αλλά συγκεκριμένων ανθρώπων και ψευδοθρησκευόμενων που παρουσιάστηκαν σαν "Φύλακες της Αλήθειας", ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούσαν να γίνουν "Κύριοι και Δημιουργοί της Αλήθειας", διαστρεβλώνοντάς την εντελώς, προφανώς για να την προσαρμόσουν και να την χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν."

 Jorge Bucay

Ψυχοθεραπευτής Gestalt 

Ο Μύθος του Τριέσπερου Ηρακλέους

Η λέξη "Ηρακλής" αποτελεί προσωνυμία του Ηλίου και δηλώνει την ανίκητη δύναμή του να διαλύει κάθε κακό, το οποίο τείνει να σχηματίζεται ιδίως στον αέρα, όπως αναφέρει ο φιλόσοφος Πορφύριος στο "Περί Αγαλμάτων". Άρα, ο ανίκητος Ήλιος ως Ηρακλής θραύει, τσακίζει, διαλύει κάθε τυφωνικό σχηματισμό που εκδηλώνεται στο πεδίον του αέρος και μας απαλλάσσει από τα ποικίλα κακά.

Ο Ηρακλής κατάγεται από γενιά θεών από την πλευρά του πατέρα του Δία και από γενιά ηρώων από την πλευρά της μητέρας του Αλκμήνης, εγγονή του Περσέα. Η Αλκμήνη ήταν παντρεμένη με τον Αμφιτρύωνα όμως ο Δίας, ως υπέρτατος Νους, γνώριζε ότι είχε έρθει η ώρα να φέρει στον κόσμο έναν σωτήρα για να λυτρώσει τους θνητούς από τα δεινά τους. Ο Δίας επέλεξε για μητέρα του σωτήρα Ηρακλή την Αλκμήνη. Για να πετύχει το σχέδιό του, μια μαγική και παράξενη νύχτα εμφανίστηκε μπροστά της με την μορφή του Αμφιτρύωνα, ο οποίος όμως έλειπε καιρό σε εκστρατεία. Η ανυποψίαστη Αλκμήνη, χάρηκε πολύ νομίζοντας ότι ο σύζυγός της επέστρεψε και ο Δίας για να γίνει ακόμα πιο πειστικός, αφού της εξιστόρησε στιγμές της εκστρατείας, της χάρισε ένα περιδέραιο και ένα χρυσό κύπελλο. Οι ώρες κυλούσαν αλλά ο Δίας έκανε κάτι συμβολικό.  Ζήτησε από τον Ήλιο να μην ανατείλει για 3 ημέρες. Εκείνη η ερωτική ένωση ήταν για την Ιερή Τριάδα. Χρυσή βροχή έπεφτε εκείνο το 3ήμερο, που όμως φάνηκε σαν μια βραδιά μόνο. Ο Ηρακλής για αυτόν τον λόγο ονομάζεται και "Τριέσπερος" ή "Τρισέληνος".

Στην συνέχεια ο Δίας εξαφανίστηκε. Την ίδια νύχτα επέστρεψε ο ίδιος ο Αμφιτρύων ο οποίος ξαφνιάστηκε που η Αλκμήνη δεν έδειξε κάποιον ιδιαίτερο ενθουσιασμό με την επιστροφή του. Εκείνη του εξήγησε ότι ήταν ήδη μαζί τόσες ώρες και ο Αμφιτρύωνας κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, ειδικά όταν είδε το κύπελλο και το περιδέραιο το οποίο εκείνος κουβαλούσε στο μπαούλο του για την γυναίκα του, να βρίσκονται ήδη στο δωμάτιο της Αλκμήνης. Ο Αμφιτρύων επισκέφτηκε τον μάντη Τειρεσία για να πάρει απαντήσεις και όταν έμαθε τι είχε συμβεί, κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να τα βάλει με τον ίδιο τον Δία, οπότε και αποδέχτηκε τα γεγονότα. Επέστρεψε στην Αλκμήνη και ενώθηκε και εκείνος ερωτικά μαζί της. Η Αλκμήνη συνέλαβε μια ημέρα πριν τον Ηρακλή και εκείνη, τον Ιφικλή. 

Όταν έμαθε η Ήρα το τι είχε συμβεί, εξοργισμένη καθώς ήταν βάλθηκε να φέρει στον Δρόμο του Ηρακλή άπειρα εμπόδια ώστε να τον ταλαιπωρήσει (ή μήπως όχι;). Καθυστέρησε την γέννησή του, ζητώντας από την θεά του τοκετού Ειλείθυια να επέμβει στην εγκυμοσύνη της Αλκμήνης και ταυτόχρονα ζήτησε πρόωρο τοκετό για την Νικκίπη, μητέρα του Ευρυσθέα, ο οποίο ήταν μακρινός ξάδελφος του Ηρακλή και ο οποίος θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην πορεία του Ηρακλή. Ήταν αυτός που του ανέθεσε τους 12 Άθλους.

Αμέσως μόλις γεννήθηκε ο Ηρακλής, ο Ερμής τον πήρε κρυφά και τον μετέφερε στον Όλυμπο. Ενώ η Ήρα κοιμόταν, ο Ερμής έβαλε τον Ηρακλή στο στήθος της για να θηλάσει και όταν η Ήρα ξύπνησε επειδή πόνεσε και είδε το μωρό, το απομάκρυνε τόσο απότομα από πάνω της που το γάλα που έφυγε από το στόμα του Ηρακλή εκσφενδονίστηκε στα Ουράνια και έτσι σχηματίστηκε ο Γαλαξίας!

Γίνεται φυσικά απόλυτα κατανοητό ότι αυτή είναι μια πολύ απλοϊκή εκδοχή ενός βαθύτατου και συμβολικού μηνύματος, το οποίο μιλάει για τον Θεϊκό σπινθήρα και την έλευση του Φωτός μέσα από τα βαθύτερα σκοτάδια. Ο Ευριπίδης αποκαλούσε τον Ηρακλή "Άριστο Φως", ο οποίος ως Ήρωας, μας ωθεί να κάνουμε άλματα προς τα βαθύτερα σκοτάδια της ύπαρξής μας!

Ισημερίες και Ηλιοστάσια

Τα δύο Ηλιοστάσια, το Θερινό και το Χειμερινό καθώς και οι δύο Ισημερίες, η Εαρινή και η Φθινοπωρινή, είναι οι ιδιαίτερες ημέρες του «Ενιαυτού», δηλαδή του ετήσιου κύκλου, που σηματοδοτούν την αφετηρία των ισάριθμων εποχών. Ως αφετηριακά σημεία του κάθε τεταρτημορίου του «Ενιαυτού», το κάθε ένα έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά και θρησκευτική διάσταση σε κάθε φυσική Θρησκεία καθώς έτσι δέχεται την κυκλικότητα του χρόνου και την αντανάκλαση των θείων αληθειών στα απλά και απτά πράγματα της εκδηλωμένης Φύσης.
Η ημέρα του Χειμερινού Ηλιοστασίου, η μικρότερη όλου του χρόνου σε ό,τι αφορά στο χρονικό διάστημα από την ανατολή του ηλίου μέχρι την δύση του, σηματοδοτεί το τέλος των «σκοτεινών ημερών», της μείωσης δηλαδή της διάρκειας του φωτός κατά την διάρκεια του φθινοπώρου και την αρχή του χειμώνα. Μετά από αυτήν, η διάρκεια του φωτός αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, μέχρι την Εαρινή Ισημερία, που, όπως και στην αντίστοιχη Φθινοπωρινή, το φως μοιράζεται ισόποσα με το σκοτάδι τις ώρες του 24ώρου.
 
Κάπου εκεί, στην αρχαιοελληνική γραμματεία, ο Όμηρος θέλει τον Ήλιο να ακούει και να βλέπει τα πάντα. Ισόθεος ο φωτοφόρος Ήλιος, σκορπάει ακούραστα το φως του σε θεούς και ανθρώπους. Οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τη γέννησή του την ημέρα της Ηλιογέννησης, στις 25 Δεκεμβρίου και τραγουδούσαν τα κάλαντα του «Τριεσπέρου» που τότε κορυφωνόταν. Στα νεότερα χρόνια ο δυτικός πολιτισμός θέλει το άρμα του να γίνεται έλκηθρο, τα άλογά του τάρανδοι και κάπου εκεί να μπερδεύεται η Πρωτοχρονιά και ο Άγιος Βασίλειος...

Σαν τον Ηρακλή

Μπαίνοντας κανείς στο μονοπάτι της Πνευματικότητας, σαν τον Ηρακλή, θα χρειαστεί πολλές φορές να βρεθεί σε σταυροδρόμια και θα πρέπει να διαλέξει την συνέχεια της διαδρομής του. Για να μπορέσει ο άνθρωπος να δει καθαρά το προς τα που θα πρέπει να μετακινηθεί για δικό του όφελος αλλά και των άλλων, θα πρέπει να βρίσκεται σε διάθεση καθαρής σκέψης και να έχει αναπτύξει και την κριτική του ικανότητα. Πριν όμως από όλα αυτά θα πρέπει να μπορεί να εμπιστεύεται το σώμα του και την διαίσθησή του. Να βρίσκεται σε μια κατάσταση καθαρής εγρήγορσης, η οποία ακόμη και όταν πραγματικά δεν γνωρίζει ακριβώς που θα τον οδηγήσει η νέα διαδρομή, θα πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ό,τι συναντήσει σε αυτήν. Η νέα διαδρομή, αυτό το νέο μονοπάτι δονείται διαφορετικά επομένως και ο ίδιος ο άνθρωπος θα πρέπει να τοποθετηθεί στην κάθε Καινούργια Δόνηση, κάθε φορά. 

Στην καινούργια του συχνότητα, θα μπορεί να ξυπνήσει γνώσεις που κοιμούνται μέσα του βαθιά και οι οποίες δονούνται στον πυρήνα των κυττάρων του. Γνώσεις που σχημάτισαν τον πανανθρώπινο πολιτισμό και που έχουν πνευματικό σκοπό, αυτόν του να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην Αλήθεια. Οι Γνώσεις αυτές, παραδόθηκαν ως κληρονομιά σε διάφορους πολιτισμούς, με την μορφή "Μύθων" και πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσει και το θέμα ότι ο μύθος είναι ένα παραμύθι. Όχι! 

Ο Μύθος είναι συμπυκνωμένη, κωδικοποιημένη Αλήθεια, αποτυπωμένη με Θεία Σοφία σε φαινομενικά απλά κείμενα, τα οποία όμως απευθύνονται αποκλειστικά σε Μυημένες Ψυχές. Όπως ο μυθοπλόκος, ο οποίος έγινε δοχείο μέσα από το οποίο σκορπίσανε λέξεις και έννοιες από άλλο Επίπεδο στην κάθε εποχή και σε όποιον πολιτισμό, δονούνταν στην κατάλληλη συχνότητα, έτσι και ο αναγνώστης του Μύθου θα πρέπει να μάθει να δονείται υψηλά. 

Η Μυθολογίες γαλουχούνε λαούς και η Ελληνική  Μυθολογία το έκανε και συνεχίζει να το κάνει για πάρα πολλούς αιώνες. Στάθηκε για χιλιάδες Ελλήνων φωτεινή Ιέρεια και Οδηγητής τόσο για την θρησκευτική τους όσο και την φυλετική τους ένωση. Κράτησε την Ελληνική φυλή πνευματικά απελευθερωμένη από βαριές και χαμηλές προλήψεις και δεισιδαιμονίες και συνεχίζει να το κάνει μέχρι και σήμερα, σε αυτούς τους περίεργους καιρούς, για όποιον έχει μάτια και αυτιά ανοιχτά και τις αισθήσεις ενεργοποιημένες. Για όσους γνωρίζουν πως να ενώνονται, όπως μέσα έτσι και έξω, η Ελληνική Μυθολογία είναι Δάσκαλος σωστός και τον απελευθερώνει από φοβίες και ανάξιες προσωπολατρίες και ειδωλολατρίες, οι οποίες επιβάλλονται σωρηδόν σε σύγχρονους λαούς και τους οδηγούν σε πλήρη αποσύνθεση και φυλετική διάλυση. 

Αντίθετα, στην Ελληνική Ψυχή και σε όποιον στην Γη επάνω αισθάνεται αυτές τις αξίες, καλλιεργεί μια φιλελεύθερη, σωστή και δίκαιη δημοκρατία, μέσα στην οποία τα Πνεύματα εκδήλωσαν, με την απόλυτη ελευθερία τους, τις τέλειες και ανεπανάληπτες εκείνες αρετές που κρύβει μέσα του η κάθε Ψυχή. Για να μπορέσει όμως να τις εκφράσει εξωτερικά ως μέρος του προσωπικού του θεϊκού σχεδίου, θα πρέπει να δονείται σε υψηλότερες Συχνότητες. Θα πρέπει να μάθει να κοιτάει ψηλά, ενώ περπατάει σταθερά πάνω στην Γη. 

Δονήσεις Συν-κίνησης / Συγκίνησης

Στην αρχαιότητα, στις μακρινές εκείνες εποχές, για να διατηρήσουν και να διαιωνίσουν αξίες που εμπεριέχουν μέσα τους οδηγίες προς την Αλήθεια, μικρή ή μεγάλη, εσωτερική ή εξωτερική, φυσική ή μεταφυσική, δημιουργούσαν έναν μύθο. Μια αφήγηση η οποία βασίζεται στο φαινόμενο του λόγου αλλά που στην καρδιά της διατηρούσε την ψυχική παρεμβολή κάθε ανθρώπου που άρχιζε από το υποσυνείδητο και κατέληγε στον ακουστικό λόγο για να εκδηλωθεί. Και για να γίνει κατανοητή αυτή η αφήγηση, αυτός ο μύθος, πρέπει να συνεργαστεί η Ψυχή, το Υποσυνείδητο και το Συνειδητό. 

Ο Μύθος φέρνει στην Ψυχή του τυχερού ή μυημένου που θα τον μελετήσει προσεκτικά, δονήσεις συγκινητικές που θα τον βοηθήσουν να ανοίξει τις ανώτερες κεραίες του και να αρχίσει σιγά σιγά να θυμάται την πνευματικότητα της Ψυχής του και να μπορεί να δέχεται την κοινωνία με άλλους ξεχασμένους κόσμους. Θα ανακαλύπτει ο άνθρωπος αλήθειες που στο πυκνό μήνυμά τους κρατούν τα αίτια των κόσμων και των όντων και που χάνονται στα απύθμενα βάθη της ιστορίας. Οι καινούργιες δονήσεις που δημιουργούνται μεταβάλλονται σε αισθήματα και σε συναισθήματα και κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο καθώς χωρίς την συγκινησιακή ανάπτυξη, κανένας μύθος δεν γίνεται κατανοητός. Μέσα από αυτήν την διαδικασία ο άνθρωπος που αποφασίζει να ασχοληθεί με τον μύθο, ο μελετητής, θα χρειαστεί σύμβολα-κλειδιά για να ξεκλειδώσει τα μυστικά του.  

Οι μύθοι στην εξωτερική τους μορφή διδάσκουν την απαραίτητη ηθική και τον σχηματισμό ιδανικών, ώστε να πετυχαίνεται η αρμονία και η συνεργασία του Πνεύματος και της Ύλης. Στην εσωτερική του όμως μορφή διδάσκουν την ανώτερη μορφή της Ηθικής και του Θείου. Αναφέρεται σε αιώνιες Μήτρες Ιδέες που από την ίδια τους την φύση κατέχουν θεϊκή αγνότητα και ακτινοβολούν αιώνια την τελειότητα και την Αληθινή Αγάπη. Μπορεί να ακούγεται λίγο δύσκολο αυτό, όμως όταν ο άνθρωπος μαθαίνει να δονείται σε άλλες συχνότητες και αισθάνεται τους κραδασμούς των συμβόλων τότε αρχίζει να μεταβάλλεται το πεδίο του και αρχίζει να γίνεται κοινωνός μια εντελώς διαφορετικής εμπειρίας. Συνειδητοποιεί τότε ότι το Θείο είναι μόνο Αλήθεια, Φως και Αγάπη. Δεν νοείται το Θείο να είναι κάτι το κακό, γεμάτο μίσος και αίσθημα εκδίκησης. Δεν είναι δυνατόν το Θείο να μην είναι το Αιώνιο καλό και ωφέλιμο για όλα τα όντα. Και ο μύθος διδάσκει ακριβώς αυτό και για αυτό είναι δυσκολότερο να φυτέψεις μια αλήθεια μέσα σε ένα μύθο από το να την αφαιρέσεις από αυτόν. 

Τα πολλαπλά επίπεδα του Μύθου

Και ενώ εξηγούμε όλα αυτά, ένας αμύητος θα σταθεί στις συμπεριφορές των Θεών και Θεαινών που αποτυπώνονται στους μύθους και δεν είναι τίποτα άλλο παρά συμπεριφορές χαμηλοκραδασμικές, με εκδήλωση ανθρώπινης σχεδόν συμπεριφοράς του μίσους, της εκδίκησης, του φόνου, του βιασμού, των παθών του σώματος, των δολοπλοκιών. Πως μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Φυσικά και μπορεί! Με άλλη όμως μετάφραση. Είπαμε ότι ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να κινηθεί σε υψηλότερες δονήσεις, να αλλάξει συχνότητα και να προσπαθήσει να ανυψώσει το Πνεύμα του, σχεδόν δεν θα δει τίποτα από αυτά. Όταν πιάσει στα χέρια του τον όποιον μύθο για να τον μελετήσει, θα ανακαλύψει θησαυρούς αμύθητου κάλους. 

Πολλές φορές τα έργα των Θεών τοποθετούνται έτσι μέσα στον μύθο ώστε αρχικά να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σιγά σιγά να τον οδηγήσουν στο να γίνει μελετητής. Όταν συμβεί αυτό, θα γίνει κατανοητό ότι οι χαμηλές θεϊκές ενέργειες δεν είναι τίποτα άλλο από τις δονήσεις και τις κινήσεις και εκδηλώσεις τόσο των φανερών όσο και των κρυφών δυνάμεων της Φύσης. Δυνάμεις όπως η Γέννηση του Κόσμου, η Γέννηση των όντως στον γνωστό και άγνωστο Σύμπαν, Η Γέννηση και ο προορισμός του πλανήτη μας, της Γης, την απόλυτη συνοχή της Δημιουργίας από το μικρότερο μη ορατό στο μάτι στοιχείο, έως το μεγαλύτερο, πάλι μη ορατό όμως στο μάτι στοιχείο. 

Τι είναι Ζωή και Θάνατος, Γλώσσα, Νους, Ενέργειες, Συναισθήματα. Οι παραλληλισμοί είναι εκπληκτικοί και κάνουν την Καρδιά μας να πάλλεται στην αναγνώριση των μηνυμάτων που περνάνε. Οι χτύποι των ασπίδων και σπαθιών από τους Κουρήτες Ιερείς στο Ιδαίον Άντρον της Κρήτης, συμβολίζουν τους ανεκδιήγητους ήχους κατά την ώρα της σύγκρουσης των στοιχείων κατά την διάπλαση της Διάστασης στην οποία ζούμε, τον μορφικό μας κόσμο και ευνοούσαν τα πρώτα σπέρματα να εισχωρήσουν εκεί που ήταν σχεδιασμένα σύμφωνα με το Θεϊκό σχέδιο, ώστε να μπορέσει αργότερα να πάρει μορφή στην ύλη το αξιολογότερο αυτό Ον, ο Άνθρωπος. 

Κατανοούμε λοιπόν την άμεση και επιτακτική ανάγκη στο σήμερα, για ανέβασμα της προσωπικής μας Δόνησης και προσπάθειας ενασχόλησης και μελέτης με τους υπέροχους Ελληνικούς μας Μύθους. Στην συνέχεια και καθώς ο μυημένος προχωράει, μπορεί να ασχοληθεί και με μύθους άλλων λαών, όμως πριν φύγει μακριά, ας εξερευνήσει τα νερά της περιοχής τους. Ας γευτεί το Νέκταρ της δικής του παράδοσης, πριν περιπλανηθεί σε τόπους άλλους. Θα ανακαλύψει την μια και μοναδική Αλήθεια και θα παρουσιαστεί μπροστά του η Θεία Τάξη, η Αρμονία και το Κάλλος καθώς ο μύθος είναι εκγύμναση του Νου. Είναι αυτογνωσιακό ταξίδι και μας συνδέει με κόσμους αθέατους μα πιο πραγματικούς από αυτόν που ζούμε. Μόλις αυτό το συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος νιώθει πως είναι ώριμος να δεχτεί λεπτομέρειες. Είναι έτοιμος να μπει στους καινούργιους δρόμους που ανοίγονται στα σταυροδρόμια που θα συναντήσει και συνειδητοποιεί τις άπειρες δυνατότητες που εμφανίζονται μέσα του και είναι συνδεδεμένες με την Μεγάλη Συμπαντική Βιβλιοθήκη της Παντογνώσης.

Δώσε Μητέρα Γνώση ξανά στον Άνθρωπο την Δύναμη να νιώσει και να βιώσει τις Υψηλές Αλήθειες που ξαναφέρνουν πίσω την όλη Γνώση. Με αυτήν την Γνώση θα πορευτούμε προς την Τελειότητα, όπου ο Θείος Νους εδρεύει. Εκεί πρωτογεννηθήκαμε και εκεί τείνουμε να επανέλθουμε. 

Δοκίμασε να ξαναπιάσεις τους Μύθους από την αρχή!

Στα άρθρα μου δεν θα βρεις έτοιμες λύσεις ή συνταγές επιτυχίας. Σου προσφέρω αφορμές για σκέψη, μικρές προκλήσεις για να δοκιμάσεις, και χώρο να παρατηρήσεις, να κρατήσεις σημειώσεις και να κρίνεις με τα δικά σου μάτια. Η γνώση γεννιέται μέσα στη δράση και στην προσωπική εμπειρία. Σκέψου, πειραματίσου, παρατήρησε — και εμπιστεύσου την κρίση σου.

Enigma Terra©