Ιστορία: Φάρος Αλήθειας ή το πιο Εκλεπτυσμένο Εργαλείο Χειραγώγησης;

Η ψευδαίσθηση της Μνήμης

Φαντάσου να ξυπνούσες αύριο το πρωί και να είχες χάσει εντελώς την μνήμη σου. Δεν ξέρεις το όνομά σου, ποιοι είναι οι γονείς σου, πού γεννήθηκες, τι έχεις ζήσει. Σε αυτή την κατάσταση, είσαι απόλυτα ευάλωτος. Όποιος σε πλησιάσει και σου πει, "Είσαι ο τάδε και μου χρωστάς τη ζωή σου", μάλλον θα τον πιστέψεις. Χωρίς παρελθόν, δεν έχεις ταυτότητα και χωρίς ταυτότητα, δεν σου ανήκει το παρόν σου!

Αυτό ακριβώς που συμβαίνει σε έναν άνθρωπο όταν χάνει την μνήμη του, συμβαίνει και σε έναν λαό, σε μια κοινωνία, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα όταν χάνει, ή της κλέβουν, την πραγματική της Ιστορία.

Η Ιστορία δεν είναι μια στείρα αποστήθιση ημερομηνιών, ονομάτων και πολεμικών θριάμβων που στριμώχνονται σε σχολικά βιβλία. Στην πραγματική, πνευματική της διάσταση, η Ιστορία είναι η συλλογική αυτογνωσία του ανθρώπου. Είναι ο χάρτης που σου δείχνει πώς έφτασες εδώ που είσαι σήμερα.

Τι συμβαίνει όμως αν αυτός ο χάρτης είναι εσκεμμένα παραποιημένος; Τι συμβαίνει αν η Ιστορία που μαθαίνουμε είναι ένα βολικό, κατασκευασμένο αφήγημα;

Η "επιτροπή" και το δόγμα της αυθεντίας

Μας έμαθαν από μικρά παιδιά να μην αμφισβητούμε τους "ειδικούς". Μας είπαν ότι η Ιστορία γράφεται από αντικειμενικές επιτροπές επιστημόνων, οι οποίοι εξετάζουν τα στοιχεία με απόλυτη ουδετερότητα. Αυτό είναι το πρώτο και μεγαλύτερο δόγμα που πρέπει να καταρριφθεί. Οι ακαδημαϊκές επιτροπές, τα μεγάλα πανεπιστήμια και οι επίσημοι θεσμοί δεν λειτουργούν στο κενό. Χρηματοδοτούνται από κράτη, διεθνείς οργανισμούς και οικονομικά συμφέροντα. Η Ιστορία, στους αιώνες, σπάνια γράφτηκε από την αγάπη για την αλήθεια. Γράφτηκε, σχεδόν πάντα, από τους νικητές και τους ισχυρούς.

Όταν το σύστημα ορίζει ένα συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο, δημιουργεί μια "επίσημη αλήθεια". Όποιος ερευνητής, αρχαιολόγος ή στοχαστής φέρει στο φως στοιχεία που ανατρέπουν αυτό το πλαίσιο, δεν αντιμετωπίζεται με επιστημονικά επιχειρήματα. Αντιμετωπίζεται με μια σύγχρονη, εκλεπτυσμένη μορφή της Ιεράς Εξέτασης. Απομονώνεται, χαρακτηρίζεται "γραφικός" ή "συνωμοσιολόγος", του κόβονται οι χρηματοδοτήσεις και τα ευρήματά του θάβονται στις αποθήκες των μουσείων.

Γιατί; Επειδή η ανατροπή μιας καθιερωμένης, αν και ψεύτικης, Ιστορίας έχει ένα κόστος που κανένα σύστημα δεν είναι διατεθειμένο να πληρώσει.

Γιατί δεν συμφέρει η αλήθεια;

Σκέψου το ψυχρά. Αν αύριο το πρωί αποδεικνυόταν ότι βασικά κομμάτια της παγκόσμιας ιστορίας, της καταγωγής των πολιτισμών ή της εξέλιξης των γλωσσών έχουν γραφτεί λάθος, θα βρισκόμασταν μπροστά σε ένα θεσμικό και οικονομικό κραχ.

Ποιο θα ήταν το οικονομικό κόστος; Εκατομμύρια συγγράμματα, σχολικά βιβλία και εγκυκλοπαίδειες σε όλο τον πλανήτη θα έπρεπε να αποσυρθούν και να ξαναγραφτούν. Πανεπιστημιακές έδρες θα κατέρρεαν. Άνθρωποι που έχτισαν καριέρες ζωής πάνω σε ένα συγκεκριμένο αφήγημα θα έχαναν το κύρος και την εξουσία τους.

Το γεωπολιτικό κόστος ποιο θα ήταν; Η Ιστορία είναι το πιο ισχυρό εργαλείο γεωπολιτικής. Σύγχρονα κράτη στηρίζουν τα σύνορά τους, τις συμμαχίες τους και την κυριαρχία τους πάνω σε ιστορικά αφηγήματα που κατασκευάστηκαν τους προηγούμενους αιώνες, όπως, για παράδειγμα, η τεχνητή μετατροπή καθαρά γλωσσολογικών όρων σε δήθεν "φυλετικές καταγωγές" για να εξυπηρετηθούν αποικιοκρατικά σχέδια. Αν τραβήξεις το χαλί της Ιστορίας, κλονίζονται τα θεμέλια της παγκόσμιας σκακιέρας.

Το σύστημα, λοιπόν, προτιμά πάντα μια βολική και ελεγχόμενη ψευδαίσθηση από μια χαοτική και απρόβλεπτη αλήθεια. Σκοπός του δεν είναι να σε μορφώσει, αλλά να σε ευθυγραμμίσει. Να σου δώσει μια έτοιμη ταυτότητα, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των δικών του σκοπιμοτήτων, ώστε να παραμένεις ένας παθητικός θεατής.

Ξύπνα και γίνε ο ερευνητής της ζωής σου

Αν η Ιστορία που μας σερβίρουν εξυπηρετεί άλλους σκοπούς, τότε ποια είναι η χρησιμότητά της για εμάς;

Η μεγαλύτερη, η πιο επαναστατική χρησιμότητα της Ιστορίας είναι να σε μάθει να αμφισβητείς την ίδια την επίσημη Ιστορία. Όχι για να εγκλωβιστείς σε νέες προλήψεις, φανατισμούς ή ακραία δόγματα. Ούτε για να υιοθετήσεις τυφλά μια εναλλακτική θεωρία απλώς επειδή είναι ελκυστική. Το αληθινό πνευματικό και στοχαστικό ξύπνημα απαιτεί να αναπτύξεις κριτική σκέψη. Να κοιτάζεις πίσω από τις γραμμές των βιβλίων. Να αναρωτιέσαι πάντα: «Ποιος το γράφει αυτό, πότε το έγραψε και τι είχε να κερδίσει από αυτό;»

Όταν σταματάς να δέχεσαι παθητικά το έτοιμο αφήγημα, αρχίζεις να αναζητάς την αλήθεια με τον δικό σου Νου και η αλήθεια, στην καθαρή της μορφή, δεν έχει ανάγκη από κρατικές σφραγίδες, εγκεκριμένες επιτροπές και συστημικά φίλτρα. Είναι εκεί έξω, κρυμμένη στα αποσιωπημένα ευρήματα, στις ρωμαλέες φωνές που φιμώθηκαν και στην ίδια την ανθρώπινη διαίσθηση που αρνείται να κοιμηθεί.

Μην αφήνεις κανέναν να σου πει ποιος είσαι, από πού έρχεσαι και πού οφείλεις να πας. Σκάψε βαθιά, σκέψου ελεύθερα και θυμήσου, η αλήθεια είναι το μόνο πράγμα που το σύστημα δεν μπορεί να εξαγοράσει, γι' αυτό προσπαθεί απλώς να την κρύψει.

Το ταξίδι ως αντίδοτο στη συστημική ύπνωση

Υπάρχει ένα εργαλείο που μπορεί να διαλύσει κάθε κατασκευασμένο αφήγημα πιο γρήγορα από οποιοδήποτε βιβλίο και αυτό δεν είναι άλλο από  το ταξίδι. Όχι ο τουρισμός της φωτογραφίας και της επιφάνειας, αλλά το ταξίδι της πνευματικής αναζήτησης, η συνάντηση με τον "Άλλον".

Όταν ταξιδεύεις, η Ιστορία παύει να είναι μια δισδιάστατη σελίδα με τυπωμένα γράμματα και γίνεται τρισδιάστατη πραγματικότητα. Ταξιδεύοντας, έρχεσαι αντιμέτωπος με μια συγκλονιστική αποκάλυψη, το ίδιο ιστορικό γεγονός αλλάζει ριζικά πρόσωπο ανάλογα με τη γεωγραφική οπτική γωνία από την οποία το κοιτάζεις.

Οι "βάρβαροι" και οι "εκπολιτιστές"

Στα ευρωπαϊκά βιβλία ιστορίας, οι μετακινήσεις των γερμανικών φύλων για παράδειγμα, ονομάστηκαν "βαρβαρικές επιδρομές" που κατέστρεψαν τον πολιτισμό. Αν όμως βρεθείς στα μουσεία της Γερμανίας, θα δεις την ίδια περίοδο να περιγράφεται ως η "Μεγάλη Μετανάστευση των Λαών" (Völkerwanderung), μια εποχή αναγέννησης και δημιουργίας νέων κοινωνιών.

Η Reconquista της Ισπανίας

Στον χριστιανικό Νότο της Ευρώπης, η εκδίωξη των Αράβων γιορτάζεται ως μια ένδοξη "Ανακατάληψη". Αν όμως διασχίσεις τα στενά του Γιβραλτάρ και βρεθείς στο Μαρόκο, θα ακούσεις την ιστορία των προσφύγων Μορίσκος (Moriscos), που ξεριζώθηκαν βίαια από τα σπίτια τους, κουβαλώντας τα κλειδιά των χαμένων παλατιών της Ανδαλουσίας ως σύμβολο μιας μεγάλης τραγωδίας που βίωσαν.

Η γεωγραφία του Νου

Το ταξίδι σπάει τον εθνοκεντρισμό. Σε αναγκάζει να καταλάβεις ότι το σύστημα στο οποίο μεγάλωσες σου έδωσε μια "τοπική" αλήθεια, σχεδιασμένη για να σε κρατάει πιστό σε ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό αφήγημα.

Όταν περπατάς στα σοκάκια της Θεσσαλονίκης και ανακαλύπτεις τα σεφαρδίτικα ίχνη των Εβραίων που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία το 1492, ή όταν στέκεσαι μπροστά στα αρχαία παγανιστικά ιερά των Βάσκων στα Πυρηναία, συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι δεν είναι εχθροί. Είναι απλώς ψηφίδες ενός τεράστιου, παγκόσμιου μωσαϊκού που οι ισχυροί προσπάθησαν να κομματιάσουν για να κυβερνήσουν. Το να ταξιδεύεις σημαίνει να κάνεις ανασκαφή στον ίδιο σου τον Νου. Σημαίνει να αφήνεις τις προκαταλήψεις σου στην χώρα σου, στο αεροδρόμιο ή ακόμα και στο ξενοδοχείο και να βγαίνεις στον δρόμο και εκεί να επιτρέπεις στα μνημεία, στους ανθρώπους και στις ξένες παραδόσεις να σου πουν τη δική τους εκδοχή για το παρελθόν τους. Τότε είναι που η Ιστορία αποκτά την πραγματική της χρησιμότητα και γίνεται η γέφυρα που σε ενώνει με την  παγκόσμια ανθρώπινη εμπειρία, σπάζοντας τα δεσμά της προπαγάνδας.

Πώς να "διαβάσεις" τα σιωπηλά σημάδια ενός τόπου, ως ανήσυχος ταξιδιώτης

Μόλις επέστρεψα από ένα ταξίδι που με άφησε, για άλλη μια φορά, συγκλονισμένη. Δεν ήταν οι τουριστικές ατραξιόν που με μάγεψαν, αλλά η συνειδητοποίηση του πόσες κρυμμένες αλήθειες αποκαλύπτονται μπροστά στα μάτια μας, αρκεί να ξέρουμε πώς να κοιτάξουμε. Τα σημάδια της πραγματικής Ιστορίας δεν βρίσκονται μόνο στα λογοκριμένα βιβλία, είναι αποτυπωμένα, σαν ένας ζωντανός κώδικας, πάνω στις πέτρες, στους δρόμους και στα κτίρια των πόλεων που επισκεπτόμαστε.

Αν θέλεις να γίνεις ένας αληθινός ερευνητής του παρελθόντος και να ανακαλύψεις τα μυστικά ενός τόπου, μάθε να "διαβάζεις" τα σιωπηλά του σημάδια μέσα από τέσσερις πνευματικούς πυλώνες:

👉Η Αρχιτεκτονική και τα αγάλματα ως τα απολιθώματα της ιδεολογίας

Τα κτίρια δεν χτίζονται τυχαία. Είναι η υλική αποτύπωση του τι πίστευε, τι φοβόταν και τι ήθελε να επιβάλει η εκάστοτε εξουσία.

Κοιτάξτε τα υλικά. Είναι η πόλη χτισμένη από ντόπια πέτρα ή από υλικά που μεταφέρθηκαν βίαια από άλλους πολιτισμούς; (Όπως οι Ρωμαίοι και οι μεσαιωνικοί ηγεμόνες που κατέστρεφαν αρχαίους παγανιστικούς ναούς για να χρησιμοποιήσουν τα μάρμαρά τους).

Αποκωδικοποιήστε τα αγάλματα. Ποιοι άνθρωποι ή θεότητες στέκονται στις πλατείες; Ποιοι "ήρωες" εξυμνούνται και το κυριότερο, ποια αγάλματα έχουν γκρεμιστεί ή αντικατασταθεί; Τα αγάλματα είναι η προσπάθεια του συστήματος να παγώσει τον χρόνο και να σου επιβάλει μια συγκεκριμένη μνήμη.

👉Οι ναοί και οι εκκλησίες  ως το θέατρο των πνευματικών μεταμορφώσεων

Οι ιεροί χώροι είναι τα πιο φορτισμένα σημεία ενός τόπου. Εκεί η Ιστορία έχει κάνει τις πιο βαθιές της τομές.

Ψάξτε για τα "στρώματα" της πίστης. Όταν μπαίνετε σε μια μεσαιωνική εκκλησία ή σε έναν ναό, μην κοιτάτε μόνο το προφανές. Παρατηρήστε τα θεμέλια. Πολύ συχνά, κάτω από το χριστιανικό ιερό κρύβεται ένας αρχαίος παγανιστικός βωμός και κάτω από αυτόν, μια προϊστορική ιερή πηγή.

Η γλώσσα των συμβόλων. Παρατηρήστε τα γλυπτά στις μαρμάρινες γωνιές, τα παράξενα πλάσματα στις υδρορροές των γοτθικών ναών, τα γεωμετρικά μοτίβα. Εκεί, οι παλιοί τεχνίτες έκρυβαν συχνά μυστικά μηνύματα, παγανιστικές δοξασίες και φιλοσοφικές αλήθειες που η επίσημη θρησκεία της εποχής προσπαθούσε να απαγορεύσει.

👉Η ρυμοτομία ως το αποτύπωμα της ελευθερίας ή του ελέγχου

Ο τρόπος που είναι σχεδιασμένοι οι δρόμοι μιας πόλης αποκαλύπτει την ψυχολογία και την κοινωνική δομή των ανθρώπων που την κατοίκησαν.

Τα δαιδαλώδη σοκάκια. Οι άναρχοι, στενοί, φιδωτοί δρόμοι των μεσαιωνικών ή ανατολίτικων πόλεων μαρτυρούν μια ζωή που βασιζόταν στην κοινότητα, στην ανάγκη για προστασία από το κρύο και τους εισβολείς, αλλά και σε μια κοινωνία που αναπτυσσόταν οργανικά, από τα κάτω προς τα πάνω.

Οι μεγάλες, ευθείες λεωφόροι. Αντίθετα, οι απόλυτα γεωμετρικές, τεράστιες λεωφόροι, όπως αυτές που σχεδιάστηκαν στην Ευρώπη από τον 19ο αιώνα και μετά, είναι το αποτύπωμα του απόλυτου κρατικού ελέγχου. Σχεδιάστηκαν έτσι ώστε ο στρατός και η αστυνομία να μπορούν να καταστέλλουν εύκολα τις εξεγέρσεις των πολιτών και να ελέγχουν τα πλήθη. Η ρυμοτομία σου δείχνει αν μια πόλη φτιάχτηκε για να ζουν ελεύθεροι άνθρωποι ή για να ελέγχονται υπήκοοι.

👉Τα μουσεία ως το σκαλοπάτι ανάμεσα στο έκθεμα και την αποσιώπηση

Το μουσείο είναι το μέρος όπου το σύστημα αρχειοθετεί το παρελθόν. Γι' αυτό ακριβώς, πρέπει να το επισκέπτεσαι με τα μάτια ενός ντετέκτιβ.

Διαβάστε τις ετικέτες με καχυποψία. Μην δέχεστε τυφλά τις χρονολογίες ή τις επεξηγήσεις. Αναρωτηθείτε: Γιατί αυτό το αντικείμενο θεωρείται "τελετουργικό" - μια λέξη "ομπρέλα" που χρησιμοποιούν οι αρχαιολόγοι για οτιδήποτε δεν καταλαβαίνουν;

Ψάξτε για τα "παράξενα" ευρήματα. Αναζητήστε εκείνα τα εκθέματα που βρίσκονται σε σκοτεινές γωνιές, εκείνα που η τεχνολογία κατασκευής τους μοιάζει υπερβολικά προηγμένη για την εποχή τους. Η αληθινή Ιστορία συχνά δεν βρίσκεται στην κεντρική, φωτισμένη προθήκη, αλλά στα σκοτεινά υπόγεια των κτηρίων.

Όταν αρχίζεις να περπατάς στις πόλεις του κόσμου με αυτή την οπτική, το ταξίδι μεταμορφώνεται. Παύεις να είσαι ένας παθητικός καταναλωτής εικόνων και γίνεσαι ένας συμμέτοχος στην αποκρυπτογράφηση του κόσμου. Η πόλη σου μιλάει και οι πέτρες, αν ξέρεις να τις ακούσεις, λένε πάντα την αλήθεια.

Είμαστε έτοιμοι για το μεγάλο ξεσκέπασμα και την αλήθεια;

Ας κάνουμε, κλείνοντας το άρθρο αυτό, ένα τελευταίο πείραμα σκέψης, μια βουτιά στο πιο βαθύ ερώτημα,

Τι θα συνέβαινε αν αύριο το πρωί αποκαλυπτόταν η πραγματική, αδιαμφισβήτητη Ιστορία του κόσμου και της καταγωγής του ανθρώπου; Αν μαθαίναμε, πέρα από κάθε αμφιβολία, ποιοι είμαστε, από πού προερχόμαστε και πώς ακριβώς χτίστηκαν οι πρώτοι πολιτισμοί του πλανήτη;

Η απάντηση είναι σοκαριστική: Θα κατέρρεε ο κόσμος όπως τον ξέρουμε.

Δεν θα άλλαζαν απλώς μερικές σελίδες στα σχολικά βιβλία. Θα διαλύονταν μέσα σε μια στιγμή τα δόγματα των παγκόσμιων θρησκειών, οι πολιτικές ιδεολογίες που χωρίζουν τα έθνη, οι οικονομικές δομές που στηρίζονται στην εκμετάλλευση και τα γεωπολιτικά αφηγήματα που δικαιολογούν τους πολέμους. Όταν αποκαλύπτεται η αληθινή ρίζα, τα τεχνητά κλαδιά ξεραίνονται. Η αλήθεια για την καταγωγή μας δεν θα ήταν απλώς μια ιστορική πληροφορία, θα ήταν μια συμπαντική και πνευματική επανάσταση που θα μας ανάγκαζε να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με τον εαυτό μας, τη φύση και τον συνάνθρωπό μας. Θα καταλαβαίναμε ότι το σύστημα κουκουλώνει τις μικρές αλήθειες που ανακαλύπτουμε καθημερινά, επειδή τρέμει τη μεγάλη εικόνα.

Κάθε φορά που μια αρχαιολογική ανασκαφή φέρνει στο φως ένα εύρημα που "δεν κολλάει" στις επίσημες χρονολογίες, κάθε φορά που μια γενετική έρευνα σπάει τα εθνικιστικά στερεότυπα, ο μηχανισμός της εξουσίας σπεύδει να το αποσιωπήσει. Επειδή αν αφήσεις μια μικρή αλήθεια να λάμψει, κινδυνεύεις να ανάψεις μια πυρκαγιά που θα κάψει ολόκληρο το οικοδόμημα του ψεύδους. Το κουκούλωμα δεν γίνεται από άγνοια. Γίνεται από ένστικτο αυτοσυντήρησης του κατεστημένου. Η ελεγχόμενη γνώση είναι το λουρί με το οποίο κρατούν την ανθρωπότητα σε πνευματικό λήθαργο.

Αν νομίζετε ότι όλα αυτά είναι θεωρητικά, κοιτάξτε τι συνέβη δίπλα μας, στην περίπτωση του Έλληνα ανθρωπολόγου Δρ. Άρη Πουλιανού. Όταν την δεκαετία του '60 και του '70 απέδειξε ότι το Κρανίο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική είναι ηλικίας 700.000 ετών, ανατρέποντας το παγκόσμιο δόγμα που θέλει τον άνθρωπο να έρχεται αποκλειστικά από την Αφρική, το σύστημα δεν τον χειροκρότησε. Τον πολέμησε με λύσσα. Του απαγόρευσαν τις ανασκαφές, του στέρησαν τα ευρήματα, τον απομόνωσαν και τον αποκάλεσαν γραφικό. Γιατί; Επειδή η αλήθεια του Πουλιανού ξεβόλευε μια ολόκληρη παγκόσμια βιομηχανία ακαδημαϊκών καριερών και γεωπολιτικών αφηγημάτων που δεν άντεχαν την ανατροπή.

Ο Δρ. Άρης Πουλιανός δεν έβγαλε την ηλικία των 700.000 ετών αυθαίρετα, ούτε βασίστηκε σε μια απλή διαίσθηση. Χρησιμοποίησε μια διασταυρωμένη επιστημονική μεθοδολογία που συνδύαζε διαφορετικές επιστήμες (Γεωλογία, Παλαιοντολογία και Φυσική) για να κλειδώσει την ηλικία του ευρήματος.

Γιατί υπάρχει ακόμα διαμάχη;

Το επίσημο ακαδημαϊκό κατεστημένο, χρησιμοποιώντας κυρίως τη μέθοδο των Ουρανίου-Θορίου (U-Th) και πρόσφατες μελέτες, υποστηρίζει ότι το κράνιο είναι "μόλις" 250.000 - 300.000 ετών. Η πλευρά του Πουλιανού, όμως, απαντούσε ότι οι ξένοι επιστήμονες πήραν δείγματα καλσίτη από τα ανώτερα στρώματα του σπηλαίου και όχι από το ακριβές σημείο (το 11ο στρώμα) όπου ήταν εγκλωβισμένο το κρανίο, με αποτέλεσμα να χρονολογούν το πότε έκλεισε το σπήλαιο και όχι το πότε έζησε ο άνθρωπος. Βλέπουμε λοιπόν πώς η "επιστήμη" μπορεί να χρησιμοποιήσει διαφορετικές μεθόδους ή να πάρει δείγματα με τέτοιο τρόπο ώστε να βγάλει το αποτέλεσμα που βολεύει το ήδη υπάρχον παγκόσμιο αφήγημα.

Η περίπτωση του Πουλιανού στην Ελλάδα δεν είναι μια θλιβερή εξαίρεση, είναι ο κανόνας. Ψάξτε μόνοι σας για άλλες αντίστοιχες τέτοιες διαμάχες στον κόσμο και θα εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα. 

Η δική σου επιλογή

Η Ιστορία, δεν είναι το παρελθόν. Είναι το παρόν και το μέλλον σου. Είναι η μάχη για το ποιος ορίζει την συνείδησή σου.

Τελειώνοντας την ανάγνωση αυτού του κειμένου, η πρόκληση- πρόσκληση,  δεν είναι να υιοθετήσεις τυφλά μια νέα θεωρία, ούτε να γίνεις καχύποπτος με τα πάντα. Η πρόσκληση είναι να ξυπνήσεις τον εσωτερικό σου ερευνητή. Να αρχίσεις να ψάχνεις, να διαβάζεις πίσω από τις γραμμές, να προβληματίζεσαι για όσα σου σερβίρονται ως "δεδομένα" και να αναζητάς την γνώση με όπλο την καθαρή, κριτική σκέψη και την διαίσθησή σου.

Αν η αληθινή Ιστορία του κόσμου είναι ακόμα κρυμμένη, η αναζήτησή της είναι το πιο συναρπαστικό, πνευματικό ταξίδι που μπορείς να κάνεις. Μην περιμένεις από καμία επιτροπή και κανένα σύστημα να σου παραδώσει την αλήθεια στο πιάτο. Η αλήθεια δεν χαρίζεται. Ανακαλύπτεται από εκείνους που έχουν το θάρρος να κοιτάξουν πέρα από το σκοτάδι του βολικού ψέματος. 

Εσύ, θα συνεχίσεις να κοιμάσαι ή θα αρχίσεις να ψάχνεις;

Στα άρθρα μου δεν θα βρεις έτοιμες λύσεις ή συνταγές επιτυχίας. Σου προσφέρω αφορμές για σκέψη, μικρές προκλήσεις για να δοκιμάσεις και χώρο να παρατηρήσεις, να κρατήσεις σημειώσεις και να κρίνεις με τα δικά σου μάτια. 

Η γνώση γεννιέται μέσα στη δράση και στην προσωπική εμπειρία. 

Σκέψου, πειραματίσου, παρατήρησε και εμπιστεύσου την κρίση σου.

Γνῶθι σαυτόν!

Enigma Terra©